Lekcja 2 - GOTOWI DO NIEBA

Wprowadzenie

II Piotra 3,11-14: "Jakimiż powinniście być?"
Gdybyśmy mieli zamiar wyjechać na stałe do innego kraju, jakie zmiany poczynilibyśmy w naszym codziennym życiu? Czy nie zaczęlibyśmy przygotowywać się do życia w innych warunkach, aby po przybyciu tam nie czuć się zupełnie obco?
Nasze życie byłoby zdominowane tym nowym i ekscytującym oczekiwaniem. Język, prawa, zwyczaje, ubiór, klimat, dieta, waluta, choroby, standardy życia, polityka, religia i edukacja obywateli naszej przyszłej ojczyzny stałyby się przedmiotem naszego największego zainteresowania.
Gdyby istniało niebezpieczeństwo przeniesienia jakichś niebezpiecznych chorób czy zarażenia się jakąś chorobą po przybyciu na miejsce, czy nie chcielibyśmy powziąć odpowiednich środków bezpieczeństwa przed odjazdem?
Podobnie, oczekując przeniesienia się z ziemi do nieba w dniu przyjścia Jezusa, czy nie powinniśmy poważnie pomyśleć o przygotowaniu się do życia w niebiańskim świecie?
Aby pomóc nam w przygotowaniu do tej przeprowadzki, Bóg dał nam Biblię. Jest to wierny przekaz norm postępowania w przyszłym świecie. W tej lekcji będziemy studiować zasady chrześcijańskiego życia i to, jak powinniśmy odnosić się do nich.

Omówienie

1. ZNACZENIE CHRZEŚCIJAŃSKICH STANDARDÓW

Biblijne normy postępowania mają podwójne znaczenie. Nie tylko pomagają nam przygotować się do życia w przyszłej, niebiańskiej ojczyźnie, ale także pomagają nam lepiej przystosować się do praktycznej rzeczywistości życia w obecnym świecie!

Ps. 119,9: "Jak zachowa młodzieniec w czystości życie swoje? Gdy przestrzegać będzie słów twoich".
We współczesnym świecie panuje szeroko rozpowszechnione przekonanie, że chrześcijańskie standardy moralności są narzucone z góry, trudne i zbyteczne. Obrońcy takiego poglądu twierdzą: "Nie ma absolutnych standardów. Prawda, piękno i godność są względne. Każdy człowiek musi sam tworzyć sobie wartości moralne i postępować tak, jak chce, na swój sposób, stosownie do swojej sytuacji!"
Dr Harry Emerson Fosdick napisał mocną ripostę na takie nieodpowiedzialne, pokrętne i pogańskie spojrzenie na życie: "Idźcie do laboratorium naukowego i powiedzcie naukowcom, że w ich pracy nie powinny obowiązywać normy, a wyrzucą was za drzwi! Respektowanie określonych wymagań jest niezbędne w ich pracy. (...) Standardy indukcji, weryfikacji i techniki badań, a ponadto standardy prawdy, uczciwości i bezwzględnego obiektywizmu. Gdziekolwiek coś wielkiego tworzy się w inżynierii, architekturze czy rolnictwie, medycynie, muzyce, sztukach plastycznych, literaturze czy nauce, tam pośród rozmaitości pojęć znajdziesz ustalone i niezmienne standardy, co do których istnieje przekonanie, iż nie wolno ich lekceważyć, a ich przestrzeganie to podstawowy wymóg!".

2. PODSTAWA CHRZEŚCIJAŃSKICH STANDARDÓW

Ostateczną podstawą chrześcijańskiej moralności jest nie tylko to, czego Bóg wymaga, ale to, jaki Bóg jest.
I Piotra 1,15-16: "Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty".
Boża "świętość" to Jego moralna doskonałość, nieskazitelna, niezachwiana dobroć, Jego nieugaszony entuzjazm dla sprawiedliwości, Jego bezkompromisowe i zupełne odrzucenie zła.

V Mojż. 32,4: "Jest Bogiem wiernym, bez fałszu, sprawiedliwy On i prawy".
Biblijna "świętość" nie ma więc nic wspólnego z aureolą nad głową czy postaciami "nawiedzonych" świętych z kościelnych witraży, ani ze świętoszkowatym sposobem wysławiania się i zachowaniem. Prawdziwa świętość jest pozytywna, aktywna i dynamiczna, a nie negatywna, bierna i bezwolna. Oznacza "całkowite oddanie dobru i całkowite odłączenie się od zła".

Rzym. 12,9: "Brzydźcie się złem, trzymajcie się dobrego".

II Tym. 2,19: "Niech odstąpi od niesprawiedliwości każdy, kto wzywa imienia Pańskiego".
Boży charakter się nie zmienia. Ciągłe zmiany ludzkich poglądów i wartości nie wpływają na Jego charakter w najmniejszym stopniu.

Mal. 3,6: "Ja, Pan, nie zmieniam się".
Na tym podstawowym fakcie niezmienności Bożej świętości opierają się Boży autorytet, wymagania i przykazania. Jego standardy są wiernym i niezmiennym odzwierciedleniem Jego charakteru!

3. ZAKRES CHRZEŚCIJAŃSKICH STANDARDÓW

Boże wymagania są tak rozległe i dalekosiężne, iż obejmują każdą dziedzinę życia.
Łuk. 10,27: "Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej, i z całej siły swojej".
I Kor. 10,31: "Czy jecie, czy pijecie, czy cokolwiek czynicie, wszystko czyńcie na chwałę Bożą".
Kol. 3,17: "Cokolwiek czynicie w słowie lub w uczynku, wszystko czyńcie w imieniu Pana Jezusa".
Filip. 4,8: "Myślcie tylko o tym, co prawdziwe, co poczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, co jest cnotą i godne pochwały".

Choć Boże normy obejmują każdą dziedzinę ludzkiego postępowania, to jednak Bóg nie rządzi naszym życiem we wszystkich szczegółach. Zamiast długiej, skomplikowanej listy przepisów i zasad, On daje nam wielkie, niezmienne zasady, zilustrowane w Biblii licznymi praktycznymi przykładami. Następnie pozostawia nam wolność w stosowaniu tych zasad w okolicznościach, w jakich się znajdujemy, pod kierownictwem Ducha Świętego.

4. NAGRODY ZA PRZESTRZEGANIE CHRZEŚCIJAŃSKICH STANDARDÓW

Pomyśl najpierw o doczesnych nagrodach:
Przyp. 3,2: "Przedłużą ci dni i lata życia oraz zapewnią ci pokój".
Przyp. 4,22: "Są życiem dla tych, którzy je znajdują, i lekarstwem dla całego ich ciała".

Czasami twierdzi się, że na tym świecie chrześcijańskie życie jest pełne trudności i ofiar, a niewiele jest w nim radości. Nic bardziej błędnego! Nawet gdyby nie było nic poza grobem, Boże standardy i tak byłyby najlepszym gwarantem doczesnej wolności, pokoju, zdrowia, dostatku, bezpieczeństwa i szczęścia - błogosławieństw, których wszyscy pragniemy!
Boże przykazania okazały się gwarantem bezpieczeństwa dla Daniela i jego towarzyszy (Dan. 1,15.19-21). Tym samym są dziś dla nas.

A teraz weźmy jeszcze pod uwagę wieczną nagrodę:
Gal. 6,8: "Kto sieje dla Ducha, z Ducha żąć będzie żywot wieczny".

5. STOSOWANIE CHRZEŚCIJAŃSKICH STANDARDÓW W CODZIENNYM ŻYCIU

W tym miejscu wielu powie: "Szanuję i cenię te standardy, ale nie mogę żyć zgodnie z nimi. To tak, jakby kazać paralitykowi wspiąć się na Mount Everest albo wskoczyć o tyczce na księżyc! To jest po prostu niemożliwe!"

II Kor. 2,16: "A do tego któż jest zdatny?"
Jeśli usiłujemy żyć zgodnie z tymi standardami jedynie o własnych siłach, to jesteśmy skazani na niepowodzenie, ale w mocy Ducha Świętego wszystko jest możliwe.
Ezech. 36,27: "Mojego ducha dam do waszego wnętrza i uczynię, że będziecie postępować według moich przykazań".
Filip. 4,13: "Wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie".

Podsumowanie

John Ruskin powiedział: "Wielkim celem Bożego zbawienia jest uczynić ludzi nie tylko zdolnymi do czynienia właściwych rzeczy, ale także do radowania się nimi!
- Nie tylko uczciwymi, ale miłującymi uczciwość.
- Nie tylko prawymi, ale miłującymi prawość.
- Nie tylko prawdomównymi, ale miłującymi prawdomówność.
- Nie tylko dobrymi, ale miłującymi dobroć.
- Nie tylko czystymi, ale miłującymi czystość.
- Nie tylko świętymi, ale pragnącymi i łaknącymi świętości!"
Według Johna Ruskina, Bóg ma problem nie z tym, by zabrać nas do nieba, ale by zaszczepić niebo w nas!
Kiedy ta cudowna zmiana nastąpi, będziemy posłuszni Bożym standardom w tak naturalny sposób, jak płonąca świeca daje światło, a ogień w kominku daje ciepło. Wtedy nie będziemy obcymi w naszej niebiańskiej ojczyźnie. Będziemy gotowi zamieszkać w niebie, bo niebo będzie już w naszych sercach!

* * *

DODATEK NA TEMAT CHRZEŚCIJAŃSKICH STANDARDÓW

1. ZDROWIE I WSTRZEMIĘŹLIWOŚĆ

2. CZYSTOŚĆ MOWY

II Mojż. 20,7: Nie nadużywaj imienia Pana, Boga twojego.
Ef. 4,29-32: Niech żadne nieprzyzwoite słowo nie wychodzi z ust waszych.
Mat. 5,33-37: Ja wam powiadam, abyście w ogóle nie przysięgali.
Mat. 12,36-37: Z każdego nieużytecznego słowa, które ludzie wyrzekną, zdadzą sprawę w dzień sądu.
Kol. 4,6: Mowa wasza niech będzie zawsze uprzejma.
Przyp. 18,21: Śmierć i życie są w mocy języka.
Jak. 4,11: Nie obmawiajcie jedni drugich.
III Mojż. 19,16: Nie będziesz szerzył oszczerstw wśród ludu swojego.
Przyp. 26,20: Gdy nie ma oszczercy, zwada ustaje.
Przyp. 20,19: Kto jest gadułą, ten zdradza tajemnice, więc nie zadawaj się z plotkarzem.
Przyp. 20,3: Każdy głupiec lubi się sprzeczać.
Przyp. 16,28: Oszczerca skłóca ze sobą przyjaciół.
Przyp. 18,7: Usta głupca są jego zgubą.
Przyp. 17,27: Kto oszczędza swych słów, jest rozsądny.
Ps. 141,3: Panie, postaw straż przed ustami moimi!
Ps. 19,14: Niech znajdą upodobanie słowa ust moich (...) u ciebie, Panie!

3. DOBRE OBYCZAJE

II Mojż. 20,14: Nie cudzołóż.
I Kor. 6,13-18: Ciało zaś jest nie dla wszeteczeństwa, lecz dla Pana.
Mat. 5,27-30: Kto patrzy na niewiastę i pożąda jej, już popełnił z nią cudzołóstwo w sercu swoim.
Przyp. 6,32: Kto cudzołoży, (...) chce samego siebie zgubić.
Ef. 5,3-5: Rozpusta i wszelka nieczystość (...) niech nawet nie będą wymieniane wśród was.
Przyp. 4,23-27: Czujniej niż wszystkiego innego strzeż swego serca.
Mat. 5,8: Błogosławieni czystego serca.
I Mojż. 39,9: Jakże miałbym więc popełnić tak wielką niegodziwość i zgrzeszyć przeciwko Bogu?
Filip. 4,8: Myślcie tylko o tym, (...) co czyste.
II Kor. 10,5: Zmuszamy wszelką myśl do poddania się w posłuszeństwo Chrystusowi.

4. NARZECZEŃSTWO, MAŁŻEŃSTWO, ŻYCIE RODZINNE

I Mojż. 2,18-24: Dlatego (...) mąż (...) złączy się z żoną swoją, i staną się jednym ciałem.
Ef. 5,25-28: Mężowie, miłujcie żony swoje, jak i Chrystus umiłował Kościół.
II Mojż. 20,14: Nie cudzołóż.
Mat. 19,3-9: Co (...) Bóg złączył, człowiek niechaj nie rozłącza.
Mat. 5,31-32: Każdy, kto opuszcza żonę swoją, wyjąwszy powód wszeteczeństwa, prowadzi ją do cudzołóstwa.
II Kor. 6,14: Nie chodźcie w obcym jarzmie z niewiernymi.
V Mojż. 7,3-4: Nie będziesz z nimi [bałwochwalcami] zawierał małżeństw.
Przyp. 15,17: Lepsza jest potrawa z jarzyn, a przy tym miłość, niż karmny wół wraz z nienawiścią.
Przyp. 17,1: Lepsza kromka suchego chleba i przy tym spokój, niż dom pełen mięsa, a przy tym kłótnia.

5. REKREACJA, ROZRYWKA (DOTYCZY TAKŻE LEKTURY, SŁUCHANIA MUZYKI, OGLĄDANIA TELEWIZJI)

Rzym. 12,2: Nie upodabniajcie się do tego świata.
I Jana 2,15: Nie miłujcie świata.
Jak. 4,4: Przyjaźń ze światem, to wrogość wobec Boga.
II Mojż. 23,2: Nie przyłączaj się do większości ku złemu.
Przyp. 1,10: Jeżeli chcą cię zwabić grzesznicy, nie daj się!
Ps. 101,3: Nie stawiam przed oczy swoje niegodziwej rzeczy.
Przyp. 4,14: Nie krocz drogą złych ludzi!
Przyp. 6,28: Czy może kto chodzić po rozżarzonych węglach, a jego stopy się nie poparzą?
Rzym. 12,9: Brzydźcie się złem, trzymajcie się dobrego.
Am. 5,15: Nienawidźcie zła, a miłujcie dobro.
I Kor. 15,33: Złe rozmowy psują dobre obyczaje.
Iz. 5,20: Biada tym, którzy zło nazywają dobrem, a dobro złem.
Przyp. 16,25: Niejedna droga zda się człowiekowi prosta, lecz w końcu prowadzi do śmierci.
Filip. 4,8: Myślcie tylko o tym, co prawdziwe, co poczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe.
Rzym. 14,7: Nikt z nas dla siebie nie żyje.
Rzym. 14,13: Baczcie, aby nie dawać (...) powodu do upadku lub zgorszenia.
Rzym. 14,21: Dobrze jest nie jeść mięsa i nie pić wina ani nic takiego, co by twego brata przyprawiło o upadek.
Mat. 18,7: Biada człowiekowi, przez którego zgorszenie przychodzi.

6. UBIÓR I OZDOBY

Ps. 45,14: Wszystka zacność córki królewskiej jest wewnątrz.
I Tym. 2,9-10: Kobiety powinny mieć ubiór przyzwoity.
I Piotra 3,3-4: Ozdobą waszą niech nie będzie to, co zewnętrzne, (...) lecz ukryty wewnętrzny człowiek z niezniszczalnym klejnotem łagodnego i cichego ducha.
Przyp. 30,13: Ród o oczach wyniosłych.
Przyp. 6,16-17: Tych rzeczy nienawidzi Pan: (...) Butne oczy.
Przyp. 16,18: Pycha chodzi przed upadkiem, a wyniosłość ducha przed ruiną.
Iz. 3,16-24: Ponieważ córki syjońskie wynoszą się, (...) usunie Pan ozdobę.
II Król. 9,30: Izebel podbarwiła szminką swoje oczy, upiększyła sobie głowę i wyglądała przez okno.
Obj. 17,4: Kobieta była przyodziana w purpurę i w szkarłat, i przyozdobiona złotem, drogimi kamieniami i perłami.
Obj. 12,1: Niewiasta odziana w słońce i księżyc pod stopami jej, a na głowie jej korona z dwunastu gwiazd.
I Sam. 16,7: Człowiek patrzy na to, co jest przed oczyma, ale Pan patrzy na serce.

7. UCZCIWOŚĆ, PRAWDOMÓWNOŚĆ

II Mojż. 20,15-17: Nie kradnij. Nie mów fałszywego świadectwa (...). Nie pożądaj.
III Mojż. 19,13: Nie będziesz uciskał swego bliźniego i nie będziesz go obdzierał.
III Mojż. 19,35-36: Nie czyńcie nikomu krzywdy w sądzie ani co się tyczy miary, ani wagi, ani objętości.
V Mojż. 25,13-16: Będziesz miał odważnik o pełnej wadze, rzetelny.
Przyp. 11,1: Waga fałszywa jest ohydą dla Pana.
Przyp. 6,16-19: Tych (...) rzeczy nienawidzi Pan: (...) kłamliwy język.
Przyp. 21,6: Kto gromadzi skarby językiem kłamliwym, ugania się za marnością i wpada w sidła śmierci.
Iz. 33,15: Kto gardzi wymuszonym zyskiem, kto cofa swoje dłonie, aby nie brać łapówki.
Jer. 17,11: Kto zdobywa bogactwo w sposób nieprawy, w połowie dni musi je opuścić, a u swojego kresu - głupieje.
Rzym. 12,17: Starajcie się o to, co jest dobre w oczach wszystkich ludzi.
Filip. 4,8: Myślcie tylko o tym, (...) co poczciwe.
Obj. 14,5: W ustach ich nie znaleziono kłamstwa.